Payqar.org - 1921 թվականի մի մութ գիշեր հայերի անվտանգության ապահովությանը կոչված
ֆրանսիական բանակը լքեց իր պարտականությունները Կիլիկիայում: Արդեն նախորդ
շաբաթների ընթացքում ցրել էին Հայկական Լեգիոնականներին, զինաթափել
զինվորներին ու բանտարկել չենթակվողներին: Այդ մութ գիշերը տեղի ունեցան
հայկական նոր ջարդեր: Ֆրանսիացին էլ «մեծահոգաբար» մազապուրծ եղածներին
լցրեց ռազմանավերի տախտակամածների վրա: Դրանցից մեկը իմ տատն էր իր
ընտանիքով: Ֆրանսիացին իհարկե ինչ որ բան շահեց դրանից և բնականաբար մեր
հաշվին:
Ինչու՞ եմ հիշում սրա մասին: Պարզ այն պատճառով, որ այսօր կատարվում է
նույն գործընթացը: Մեր ժամանակակից պատմության մեջ առաջին անգամ ( և
համաշխարհային պատմության մեջ բացառիկ) մենք՝ մի փոքրիկ ազգ իր կամքով ու
իր որոշմամբ գծել է իր սահմանը: Ինչպես Նիկոլ էր նշել «Երկրի հակառակ
կողմից» պատմության մեջ, առաջին անգամ իջել ենք դաշտավայր: Հանձնելով
անվտանգության այս գոտին ցանկացածին վտանգում է Արցախահայության
գոյությունը: Եթե խնդիրը Արցախահայության անվտանգության ապահովումն է ապա,
ո՞վ ավելի լավ դա կանի՝ հայը թէ Ֆրանսիացին կամ էլ իր շահերի համար
Օսեթներին կրակի տակ դնող ռուսը:
Ոչ մի թիզ հող:
Հ. Գ. Ինչ վերբերվում է այդ տարածքների նախկին բնակիչներին ապա եթե
Ալիևները այդքան հետաքրքրված են նրանց բարորությամբ նրանց չէին պահվի
պատանդ և պրոպագանդայի նմուշ: Բանակին զինելու փոխարեն կարել էր կառուցել
նոր բնակավայրեր արդեն իրենց հին տան տեղը չիմացող նոր սերնդի համար:
Ընդհանուր առմամբ մեր և ազերիների տարբերությունը այն է, որ մենք
մտածում ենք մեր գոյատևման, ինքնորոշման համար իսկ նրանք թալանի և
շահառության:
Գրեք Ձեր մեկնաբանությունը